1. Kun je jezelf kort voorstellen en vertellen wat je doet?
Ik ben Melda, moeder van vier kinderen. Ik heb in vijf jaar tijd vier kinderen mogen krijgen. En dat was best wel een aanslag op mijn lichaam achteraf. Ik werk in de verslavingszorg. We hebben onze eigen stichting om echt verslaving aan te pakken en jongeren daarin te ondersteunen.
2. Als je terugkijkt naar het moment voordat je aan het traject begon, wat voelde je toen en waar zat de grootste frustratie of twijfel?
Ik had eigenlijk een hormonale disbalans achteraf. Mijn menstruatie kwam moeilijk op gang. En ik had na de laatste zwangerschap ook heel veel last van depressieve klachten. Op een gegeven moment herkende ik dus een patroon erin dat het elke maand wegging, maar ook weer terugkwam. En toen dacht ik, volgens mij is dit gerelateerd aan mijn cyclus. Maar ik wist eigenlijk helemaal niet zo veel over mijn cyclus. Dat is me ook nooit geleerd.
Ik had heel veel last van angstklachten. Ik kon het gevoel dat er iets ergs ging gebeuren niet goed plaatsen. Wat dan? Ik voelde het wel, maar ik kon er niet zo goed over praten omdat ik niet zo goed wist waar het vandaan kwam. De huisarts gaf eigenlijk aan dat ze er niet zo heel veel mee kon, buiten de anticonceptiepil om.
“Er viel een last van mijn schouders, ik ben niet depressief, ik voel me depressief, maar dat komt door de PMDD.”
3. Welke signalen gaf je lichaam je? En wat was het moment dat je dacht: dit kan zo niet langer?
Ik kan me nog goed herinneren dat ik op de bank zat en ik voelde weer heel veel stress en probeerde mijn man uit te leggen wat er gebeurde. Ik had een beetje hartkloppingen en een wat zwaardere ademhaling. Toen zei hij tegen mij: het klinkt alsof je heel veel cortisol in je lichaam hebt.
Ik weet nog dat ik in bed lag en ik voelde me zo slecht. Ik kon niet slapen, was angstig. En dat ik ging bidden en zei: God, help me alsjeblieft. Ik weet niet wat ik moet doen. Ik weet niet hoe ik van deze klachten af kan komen. Toen werd ik ’s ochtends wakker en toen dacht ik aan jou. En toen heb ik jou een berichtje gestuurd. Echt op het moment dat ik me het slechtst voelde. Eigenlijk een soort smeekbede: zou je mij kunnen helpen?
Mijn cyclus was ook super onregelmatig geworden. De ene maand zaten er drie weken tussen, dan vijf weken. En mijn menstruatie zelf was ook heel onvoorspelbaar, eerst vijf dagen lichte bloeding en dan ineens een heftige dag. Dat was ik gewoon niet gewend.
4. Wat had je al geprobeerd om je beter te voelen? En wat miste je daarin?
Ik heb verschillende pilsoorten geprobeerd en de NuvaRing. Maar ik merkte dat mijn klachten daar juist erger van werden. Die optie kwam dus eigenlijk te vervallen. En toen ging ik best wel teleurgesteld weer naar huis.
Bij de ring had ik hem erin en echt na vier dagen voelde ik me gewoon heel somber. Ik merkte dat mijn stemming weer aan het dippen was. Toen belde ik de huisarts en die gaf eigenlijk al aan: als je het nu al merkt, dan komt het echt daardoor. Toen haalde ik hem er weer uit en echt een week later waren mijn klachten ook weer verdwenen.
Qua voeding probeerde ik altijd wel een bepaalde levensstijl toe te passen met gezonde voedingskeuzes, maar eigenlijk schoot het er altijd een beetje bij in met vier kinderen. Dan vergat ik om te eten en dan trok ik snel de la open en at ik chocola en koekjes, want dat is snel en makkelijk. En achteraf heeft dat natuurlijk ook niet meegeholpen.
5. Wat sprak je aan in mijn aanpak, waardoor je besloot om samen te werken?
Ik denk vooral jouw kennis en jouw specialisme in het vrouwelijk lichaam en vrouwelijke hormonen. En ik zat ook te scrollen op jouw Instagram en ik zag dat jij heel veel vrouwen hebt geholpen met dezelfde klachten als die ik heb. Je gaf goede tips en ik las op jouw website positieve verhalen. En voor mij voelde het echt als meant to be. Jij was degene die mij zou kunnen helpen.
Het eerste gesprek dat we hadden was al superfijn. Ik had gelijk door dat je wist waar je het over had en dat je veel kennis hebt op dit gebied. Ik merkte ook echt dat je veel ervaring had. Ik werk natuurlijk in de zorg, dus ik weet wel het een en ander over gespreksvoering. Dat voelde voor mij meteen vertrouwd, omdat ik merkte dat je super professioneel bent.
6. Was er iets dat je spannend vond aan coaching? En hoe veranderde dat tijdens het traject?
Je moet je natuurlijk best wel kwetsbaar opstellen. Ja, dat is wel spannend. Maar ik wist ook dat het gewoon nodig was.
Een patroon van mij is dat ik best wel zelfstraffend kan zijn. Dus dat ik dan het gevoel heb dat ik iets niet goed doe en ik heb gefaald en dat ik dat dan aan iemand moet gaan vertellen. We hadden ook afgesproken: stuur mij een foto van jouw maaltijden. Ik weet nog dat ik toen dacht: wat zou ze hiervan vinden? Ik zat heel erg in mijn hoofd.
Maar ik moet eerlijk zeggen, dat is ook wel vrij snel weggegaan dankzij jou. Want ik merkte dat er totaal geen oordeel zat en dat je me echt wilde helpen. Daardoor kwam ik daar op een gegeven moment ook overheen. Het voelde gewoon heel snel vertrouwd.
“De kinderen missen mij dat half uurtje niet. Mijn man heeft me dat half uurtje niet nodig. Maar ik ben daarna wel opgeladen en ze krijgen er een vrolijkere moeder voor terug.”
7. Welke gewoonte, overtuiging of patroon moest je echt doorbreken om verder te komen?
Ik was heel erg gefocust op dat ik heel graag wilde afvallen. Ik stond echt dagelijks op de weegschaal. Het was gewoon een obsessie geworden.
Maar ook het stukje grenzen leren aangeven zonder me daarna schuldig te voelen. Ik leefde heel erg vanuit het zoeken naar bevestiging van anderen, een people pleaser. Maar dat houd ik gewoon niet vol. Ik werk, ik heb vier kinderen, we hebben een druk leven en onze stichting. En om dan ook nog andere mensen te blijven pleasen, dat kostte mij mezelf.
Ik dacht altijd: als ik nee zeg of mijn grens aangeef, dan vindt iemand iets van mij. Dan faal ik, of ik ben geen goede moeder of geen goede vrouw. Maar ik heb gemerkt dat dat helemaal niet zo is. Als iemand tegen mij zegt: het komt niet uit, dan vind ik daar ook niks van en heb ik daar begrip voor. Maar ergens lukte het mij niet om dat om te draaien en te beseffen dat mensen ook begrip voor mij hebben. En ook al is dat niet zo, dan is dat ook prima.
“Ik dacht dat relaxed zijn gewoon niet mijn karakter was. Dat zit in mijn genen. Dit is wie ik ben. Maar dat bleek helemaal niet zo.”
8. Wat is er concreet veranderd, fysiek, mentaal of emotioneel?
Ik heb geen last meer van PMDD. Dat springt er voor mij echt uit. Daarvoor kwam ik ook bij jou. En ik merkte eigenlijk al best wel snel dat die klachten afnamen door de juiste keuzes te maken, ook met voeding.
Ik merkte dat ik van koffie en cafeïne super onrustig werd. Dus die hebben we geskipt. Ik drink geen koffie meer en ik vind het helemaal prima. Ik merk ook dat ik lekkerder in mijn vel zit doordat ik mijn lichaam goed voed, gezonde keuzes maak, maar ook voldoende eet en mezelf niet uithonger, waardoor ik cravings heb.
Mijn cyclus is weer terug. Ik heb weer een regelmatige cyclus. Het is ook niet meer dat ik eerst vijf dagen aan het spotten ben en dat daarna pas mijn menstruatie goed op gang komt. En het hele depressieve, neerslachtige en angstige, daar heb ik echt geen last meer van.
Elke maand was ik bang als ik me weer iets beter voelde: shit, over twee weken ga ik me weer slecht voelen. Maar ik merkte dat dat slechte gevoel elke maand minder werd, korter duurde en op een gegeven moment helemaal verdween. En dat is zo fijn.
Het zit vooral in mijn hoofd: de rust en ruimte die daar is ontstaan. Het is niet dat ik taken heb gedelegeerd aan anderen, maar echt die innerlijke rust zorgt ervoor dat ik meer ruimte heb gekregen.
“Het was niet één ingrediënt, het is een totaalpakket. Voeding, patronen, suppletie, grenzen aangeven, lief voor mezelf zijn.”
9. Hoe zorg je nu anders voor jezelf of maak je keuzes op een andere manier?
Ik merk dat ik het nu belangrijk vind om af en toe tijd voor mezelf in te plannen en iets leuks te doen. Eerder vond ik dat best moeilijk. Ik ben erachter gekomen dat het prima naast elkaar kan, dat ik tijd voor mezelf kan nemen en daarnaast ook goed voor mijn gezin kan zorgen.
Wat mij ook heel erg heeft geholpen is leven vanuit mijn cyclus. Mijn leven een beetje aanpassen op mijn cyclus waar dat kan. In bepaalde weken wat rustiger aan doen, mezelf erkenning geven en soms gewoon even een half uurtje op bed gaan liggen. De kinderen missen mij dat half uurtje niet. Mijn man heeft me dat half uurtje ook niet nodig. Maar ik ben daarna wel weer opgeladen. En ze krijgen er een vrolijkere moeder voor terug.
“Ik heb geen last meer van PMDD. Elke maand was ik altijd bang dat ik me weer slecht zou voelen en op een gegeven moment was dat gewoon verdwenen. En dat is zo fijn.”
10. Hoe heeft het traject jouw relatie met je lichaam veranderd?
Ik was heel erg geobsedeerd met de weegschaal. Om mij goed te voelen moest ik afvallen. En dat is echt verschoven. Het belangrijkste is nu: ik wil lekker in mijn vel zitten. Afvallen is een gevolg van gezonde keuzes maken en goed voor mezelf zorgen. Het mag er zijn, maar het is niet meer het primaire doel.
Ik heb af en toe nog gedachten als: ‘ik ben te dik, of dit kan beter’. Maar ik herken nu ook dat dat samenhangt met een bepaalde fase in mijn cyclus. Dan denk ik, oké, dit hoort hierbij. Ik hoef niet op de weegschaal te gaan staan. Ik ben niet ineens vijf kilo aangekomen. Dat geeft rust. Ik merk dat ik echt oprecht tevreden ben.
11. Hoe heb je de begeleiding van Eva ervaren tijdens het traject?
Ik vond het handig, die app die je hebt, omdat je elke week kunt reflecteren op hoe je week was. Er staan ook vragen in die je laten nadenken over bepaalde onderwerpen.
Ik vond dat je echt een persoonlijke aanpak had. Het was niet: dit heeft voor mij gewerkt, dus zo moet het ook voor jou. Maar je kijkt echt naar mijn situatie: vier kinderen, een druk leven, hoe maken we dit werkbaar voor mij? Dat vond ik heel fijn. Je dacht mee en was begripvol.
De één-op-één sessies waren heel waardevol. Ook vond ik het fijn dat je flexibel was in je agenda, omdat plannen met vier kinderen soms lastig is. En dat ik tussendoor vragen kon stellen. Als ik me niet goed voelde, had je altijd fijne tips en je luisterde echt naar wat ik zei.
12. Wat had je nooit verwacht dat je nu wel doet, voelt of durft?
Ik denk dat ik echt relaxter ben geworden. Ik dacht dat dat gewoon mijn karakter was. Mijn man zei laatst, echt superlief, dat hij merkt dat ik veranderd ben. Dat ik veel relaxter ben geworden. Als er iets gebeurt met de kinderen of iets loopt niet zoals gepland, dan kan ik nu denken, oké, dan is dat maar zo.
Dat betekent niet dat ik nooit meer gespannen ben of boos word. Maar er is zoveel verschoven. En ik had niet verwacht dat dat kon, omdat ik dacht: dit is gewoon wie ik ben.
13. Wat zou je willen zeggen tegen vrouwen die zich herkennen in jouw verhaal?
Ik hoop dat wat ik heb verteld al heeft geïnspireerd. Maar wat ik wil zeggen is, gun het jezelf. De klachten die je ervaart, zijn niet normaal. Die horen er niet bij, ze kunnen verdwijnen. Je kunt je weer goed voelen in je lichaam.
Er is nog zoveel te leren en te ontwikkelen. Ga ermee aan de slag, want dat verdien je. Blijf er niet mee rondlopen. Kijk het aan en doe er iets mee. En ik kan je Eva ontzettend aanraden omdat ze naar het hele plaatje en naar jou als persoon kijkt!
Herken jij je in het verhaal van Melda?
Die cyclische somberheid, prikkelbaarheid of angst die maar terugkomt? Het gevoel dat je lichaam iets probeert te zeggen, maar je weet niet wat?
Dan is de Women’s Health Scan voor jou! In een vrijblijvend gesprek kijken we samen naar wat er bij jou speelt, wat jouw klachten zeggen en wat jij nodig hebt om je weer goed in je vel te voelen. Plan hier je kennismaking in.
Meer lezen? Bekijk deze blogs eens:
Wat is het verschil tussen PMS en PMDD?
De rol van progesteron in jouw cyclus en hoe je een tekort herkent
De 5 belangrijke hormonen en signalen dat je hormonen uit balans zijn
